De verhalen

Naast referenties van mensen waarvoor ik heb mogen fotograferen vind ik het ook belangrijk om verschillende verhalen en ervaringen met jullie te delen. Dit kunnen ervaringen zijn van mezelf, maar ook van andere mensen die werkzaam zijn in deze branche. Bijvoorbeeld door middel van interviews of waardevolle tips over diensten en/of producten die aansluiten bij afscheid en uitvaartfotografie.

Hoe kun je iemand die een dierbare verliest ondersteunen?

Hoe kun je iemand die een dierbare verliest ondersteunen?

Een vraag die ons bezig houdt wanneer iemand in onze omgeving een dierbare verliest. Wat kun je zeggen? Stuur je een kaart of ga je persoonlijk langs? Praat je wel of niet over de overleden persoon?

Mijn visie

Naast het fotograferen is het voor mij ook heel belangrijk dat ik me goed kan inleven in de mensen waarvoor ik mag fotograferen. Dus ook om te weten hoe ik kan reageren in bepaalde situaties. Ik volg hiervoor verschillende lezingen, lees boeken en ga ook in gesprek met mensen. Ik wil graag met jullie delen, hoe je nu kunt reageren, wat je kunt zeggen of wat je kunt doen als iemand die jij goed kent een dierbare verliest. Natuurlijk zijn er meerdere manieren. Ik verzamel mijn ervaringen en opgedane kennis en deel graag mijn visie met jullie. 

 

Wat kun je doen?

Hoe moeilijk het is ook, probeer het onderwerp niet te vermijden, probeer ook niet om de persoon te vermijden ook al vind je het heel lastig. Om te beginnen is het fijn om het moment niet uit te stellen, omdat de kans dan groter wordt dat de drempel hoger wordt. Wanneer je de nabestaande niet goed kent, kun je er ook voor kiezen om een kaart te sturen. Wanneer je de nabestaande wel goed kent is het fijn voor die persoon om persoonlijk contact op te nemen, ook wanneer je de overleden persoon misschien niet goed gekend hebt. ­Voor de nabestaande kan jouw steun heel belangrijk zijn. Je hoeft niet veel te zeggen, als je er bent zegt dat al heel veel.

 

Niets doen is geen optie

Iemand sterkte wensen kan toch best lastig zijn. Veel mensen zijn bang om de verkeerde woorden te gebruiken en dat is niet raar, want wat zeg je in zo’n situatie. “het komt wel goed”, het is beter zo, hij of zij had een mooie leeftijd: dat is niet iedereen gegund, gelukkig heeft hij of zij niet verder hoeven lijden, jullie hebben samen een mooie tijd gehad of het heeft zo moeten zijn”. Dit soort zinnen kan een gevoel opwekken dat de nabestaande misschien wel opgelucht kan zijn of dat het goed is dat het zo gelopen is. Ze voelen zich dan misschien minder gesteund in hun verdriet. Het draagt in ieder geval niets bij aan hun verdriet. In ieder geval is het goed om contact te zoeken, geen bericht sturen is in ieder geval de minst goede optie. Probeer hierbij te bedenken dat de situatie voor de nabestaande veel moeilijker is dan het niet kunnen vinden van de juiste woorden.

 

Hieronder geef ik wat voorbeelden van wat je wél kunt doen en ook wat misschien beter is om niet te doen of te zeggen. We zijn allemaal mensen. Zolang de intentie goed is, dus je doet niets “fout”. Het kan fijn zijn om wat handvatten te hebben.

Probeer in ieder geval niet om:

  • De persoon of het onderwerp te vermijden.

  • Sterkte of gecondoleerd zeggen en dan het idee hebben dat je alles al gezegd hebt.

  • Probeer het verdriet of de pijn niet te verzachten met uitspraken (zoals hierboven genoemd) die het gevoel op kunnen wekken dat de nabestaande opgelucht kan zijn of dat het goed is dat het zo gelopen is. Niemand zit er in zijn of haar verdriet op te wachten dat het overlijden van een dierbare goed gepraat wordt.

  • Probeer het verdriet niet te vergelijken met het verlies van iemand anders of het rouwen van iemand anders.

  • Als je hulp wil aanbieden, zorg dan dat deze hulp concreet is. Probeer geen dingen te zeggen als "je kunt me altijd bellen of ik sta altijd voor je klaar". Ten eerste is dit niet concreet, daarnaast weet je ook niet of je die hulp kunt aanbieden. “Altijd klaar staan” of “je kunt me altijd bellen” is een ruim begrip. 

  • Probeer niet teveel theoretische adviesen op te leggen. Bijvoorbeeld over hoe lang rouw zou moeten duren. Uitspraken als “tijd heelt alle wonden” of “je moet de eerste vier seizoenen van het jaar door”.Iedereen rouwt op zijn of haar eigen manier en daar is geen tijd aan verbonden.

 

Wat je wel kunt doen:

  • Als je niet weet wat je moet zeggen, benoem dat dan ook. Zeg dat je het heel erg vindt en dat je de juiste woorden niet kunt vinden. Neem contact op met die persoon en laat weten dat je aan die persoon denkt. Voor iemand die rouwt staat het leven op dat moment stil. Stel je in ieder geval open voor die persoon, zodat hij of zij altijd kan praten over de overledene als die behoefte er is,

  • Praat over de overleden persoon, haal misschien zelf ook wat herinneringen op of neem foto’s mee.

  • Blijf luisteren, blijf praten over de overleden persoon, ook al duurt het verdriet wat langer. Laat zien dat de nabestaande over de persoon mag blijven praten of haal samen herinneringen op. Soms kunnen mensen het gevoel krijgen dat ze er niet meer over kunnen beginnen, omdat het het al “te lang” geleden is.

  • Probeer bijvoorbeeld een sterfdatum of verjaardag te onthouden, zodat je op die momenten even iets van je kunt laten horen. Vaak zijn de dagen rondom een verjaardag of sterfdag extra moeilijk. Ook de maand december is vaak moeilijk. Het is een kleine moeite om even iets extra’s te doen en te laten weten dat je aan iemand denkt tijdens deze maand.

  • Wanneer je hulp aanbiedt, biedt dan concrete hulp aan, voorbeelden hiervan zijn bijvoorbeeld: kook voor een paar dagen een maaltijd, biedt aan om mee te helpen de uitvaart voor te bereiden (muziek of rouwkaart uitzoeken, een familielid die slecht te been is op te halen etc.). 

  • Biedt een luisterend oor en vraag of de nabestaande misschien zelf iets wil vertellen.

 

 

Meer artikelen...

 

Ik wil graag naar aanleiding van de verhalen contact opnemen

 

Ik neem graag contact met je op! Of bel direct: 0617994112

 

Of klik hier voor de dienst

Levensportret Afscheidsfotografie

Uitvaartfotografie Ik-mis-je-fotografie